Het Andere Perspectief
14 mei 2013
7JUN
Balpoint op papier 33 x 48cm.

Arceren, een kunst die in Italië door onder andere door Raphael tot grote hoogtes is gebracht…


7JUN
Schetste voor 3e en laatse doek, close portret met het perspectief recht van voren.

31MEI


In de almaar veranderende zoektocht naar een mannelijk figuur als anti-held (en anti held als nieuwe kwetsbare held ) moest ik opeens denken aan de tekeningen van Rebelais Pantaguel. In Berlijn zag ik een aantal werkjes van Dali gebaseerd op illustraties van deze Franciscaner Monnik uit 1565. Na een beetje onderzoek vond ik de oorspronkelijke pentekeningen, illustraties bij het verhaal over de avonturen van een reus en zijn zoon, opgetekend lang voordat het surrealisme een kunst stroming werd. Dali kopieerde de werkjes bijna letterlijk maar werkte ze later uit. Alhoewel ik Dali, Max ernst en bijvoorbeeld Hieronymus Bosch zeer waardeer wil ik geen surrealistische schilderijen maken. Toch kan de zoektocht van mijn hedendaagse anti-held niet ongemerkt voorbij aan surrealistische elementen…

8 van de vele illustraties uit het Magnum Opus ‘Het leven van Gargantua en Pantagruel’ door Francois Rebalais.

Wat een mooie voetjes, tekening van Albrecht Dürer.

16MEI
De achtergrond weer terug gebracht tot Phtalo groen. Dit omdat ik besloten heb om binnen het serieverband van ‘het Déjeuner’ te blijven wat door het aanhouden van deze kleur sterkst wordt. Zo’n grote ingreep betekend schilderkunstig even een stap terug en werk om verloren nuances weer op te bouwen.
Een stap verder in betekenis; de bruid. De Mike Kelley Man (is inmiddels Manet x de Hokjesman x René van t Hof in de Telefilm; de Matterhorn geworden) groeit en het mannelijke trouwt met het vrouwelijke. Het machtsverschil is opgeheven. Op de achtergrond nog een klein stukje van een Pussy Riot vrouw inmiddels bijna opgelost in de centrale figuur.
Het roodborstje is voor nu een nu duif geworden.
16MEI
Het wordt een enorm gehossel met betekenissen en symbolen. Het gebruik van symbolen verhoogd mijn intensiteit van het schilderen enorm maar heeft ook een interessante wisselende ballans met betrekking tot het geschilderde drama (de ’still’ ) en werkelijke door mij gevoelde en al schilderend onderzochte levensvragen. Bijvoorbeeld wat betekend het mannelijke en vrouwelijke? Waar bots ik met conventies? Een hand met rode gelakte nagels behoord tot een vrouw maar in mijn schilderij tot een man. De appel; sterke symboliek, bijna flauw je ervan te bedienen…. De spiegeling in het water, wat mij betreft een geweldige vondst in dit drieluik. De duif. Etcetera.
*de ’still = het op het toppunt in essentie vastgelegde beeld van een verhaal.

26APR

4APR
Deze bovenstaande fase vind ik op dit moment(31MEI) eigenlijk nog de mooiste… Deze ga ik uitwerken in een Print.

4APR.
links:laatste fase. De spiegeling is te ingewikkeld.















































